Więcej cyfryzacji, mniej papierologii. Zmiany w Krajowej Sieci Onkologicznej

Sejm 19 czerwca uchwalił nowelizację ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej. 25 czerwca nowelizację poparł Senat. 2 lipca poprawki Senatu zaakceptowała sejmowa Komisja Zdrowia i ostateczne 3 lipca Sejm uchwalił nowelizację ustawy o KSO. Teraz dokument czeka na podpis prezydenta.

Cyfryzacja procesu leczenia

Jednym z najważniejszych rozwiązań przewidzianych w nowych przepisach jest wprowadzenie elektronicznej karty diagnostyki i leczenia onkologicznego (eDILO). To rozwiązanie, na które system ochrony zdrowia czekał od wielu lat.

Do końca 2026 roku dotychczasowa, papierowa Karta Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego zostanie całkowicie zastąpiona wersją elektroniczną. Nowela znosi też zbędne obowiązki administracyjne nałożone na placówki medyczne. Likwiduje m.in. wymóg prowadzenia przez szpitale osobnych infolinii onkologicznych – pacjenci będą mogli skorzystać z centralnej infolinii NFZ.

Przepisy doprecyzowują również rolę koordynatora opieki, który ma prowadzić pacjenta przez poszczególne etapy leczenia.

Monitorowanie leczenia w czasie rzeczywistym

Jak podkreśla Ministerstwo Zdrowia, eDILO nie będzie jedynie cyfrową wersją dotychczasowej karty DILO. To całkowicie nowe narzędzie zarządzania procesem leczenia pacjenta onkologicznego, które umożliwi skuteczniejszą koordynację opieki oraz monitorowanie jakości leczenia na każdym etapie ścieżki pacjenta.

Dzięki eDILO po raz pierwszy możliwe będzie monitorowanie przebiegu diagnostyki i leczenia w czasie rzeczywistym, bez konieczności oczekiwania na sprawozdania czy ręczne przekazywanie informacji pomiędzy podmiotami leczniczymi.

Elektroniczna karta będzie zawierała pełną ścieżkę pacjenta: od diagnostyki, przez decyzje terapeutyczne i plan leczenia, aż po realizację terapii.

Lepszy dostęp do informacji

Przełomowe znaczenie eDILO polega również na tym, że informacje o pacjencie będą mogły być dostępne jednocześnie dla wszystkich uprawnionych uczestników procesu leczenia.

Oznacza to możliwość bieżącego wglądu w historię diagnostyki i terapii prowadzonej w różnych placówkach, bez konieczności wielokrotnego przekazywania dokumentacji przez pacjenta. Dzięki temu lekarze i koordynatorzy opieki będą dysponowali tym samym, aktualnym obrazem procesu leczenia, niezależnie od tego, w którym ośrodku realizowany jest dany etap opieki.

Doprecyzowanie roli koordynatora

– Cyfrowe prowadzenie dokumentu pozwoli sprawniej aktualizować dane, zmniejszyć liczbę powtarzanych czynności i lepiej wykorzystywać informacje potrzebne do organizacji leczenia – mówił prof. Mariusz Bidziński, Pełnomocnik Dyrektora Narodowego Instytutu Onkologii ds. Wdrożenia Krajowej Sieci Onkologicznej w Warszawie.

– Bardzo istotnym elementem nowelizacji jest także doprecyzowanie roli koordynatora opieki onkologicznej. Koordynator pomaga pacjentowi przejść przez kolejne etapy diagnostyki i leczenia, wspiera organizację świadczeń, ułatwia kontakt z zespołem terapeutycznym i dba o to, aby pacjent nie pozostawał sam wobec złożonych procedur. W nowym ujęciu szczególnie ważne jest także pojęcie ciągłości opieki onkologicznej, rozumianej jako skoordynowany proces prowadzenia pacjenta, obejmujący nie tylko leczenie specjalistyczne, ale również dalszą opiekę i współpracę z innymi częściami systemu ochrony zdrowia – podkreślała Magdalena Sakowicz, Główny Specjalista ds. Koordynowanej Opieki.

Nowelizacja porządkuje także zasady dotyczące planu leczenia onkologicznego, upraszcza organizację wielodyscyplinarnych zespołów terapeutycznych i ogranicza obowiązki, które mogły dublować rozwiązania funkcjonujące w innych obszarach systemu. Większą rolę w monitorowaniu jakości opieki ma przejąć Narodowy Fundusz Zdrowia, co ma zmniejszyć obciążenia administracyjne po stronie placówek, Krajowego Ośrodka Monitorującego i Wojewódzkich Ośrodków Monitorujących.